zaterdag 27 december 2014

Een knoop doorgehakt

Een dag zonder een lach
is als een snelweg zonder afslag
is als geen hemel op aarde
Deze dag heeft geen waarde

Moment aangebroken
contact wordt verbroken
Ik zeg dag,
ik zie je lach,
afscheid is zwaar
je bent kostbaar,
onmisbaar.

Genageld met de voeten op de grond
de grond waar jij net nog  stond.
Het voelt zoals een aardbeving,
die de grond laat wegzakken in de omgeving

De waarde dat me ontglipt
als een koord dat wordt doorgeknipt
iets waar ik van dichtbij naar staar

Wat is liefde toch raar..

Als ik me niet vergis
wordt dit gevoel beschreven als gemis
en dit in alle treurnis

Als een papier,
vastgehouden door de cipier,
dat niet wordt beschreven,
vast in zijn stilleven.

Ik ben in ademnood,
Ik zie buiten het avondrood.

het maakt me monddood.


zaterdag 6 december 2014

Hopeful thoughts


Do you ever had the feeling
that you have to keep dealing,
with the thought that everything you've known
was actually unknown?

an optical illusion by the brain?
It drives men insane.

Sometimes its misleading
still, it keeps you seeding.

Sometimes there are feelings you'll try to keep
but then you realize,
you just were asleep.

Ears wide open,
Eyes wide shut
in my world there is no such thing as ' but' .

This was a day with regrets and sorrow,
and other people say ;
'but' there's always a better tomorrow.


vrijdag 5 december 2014

The unicorn day.

Omhoog omhoog, op naar de regenboog

rood : kleur van de strik dat zich rond het geschenk bevond, kleur van de wond
oranje : het al verkleurde hart , waar ik best geen verhaal over start
geel : kleur van de stralen, die ze zijn komen halen
groen : kleur van het kledingsstuk, begin van de goudsdruk
blauw ; kleur van de edelsteen, het blok aan je been
indigo : kleur als er vanalles begon te schorten, na het instorten
violet : een mix van rood en blauw , kleur van de mystieke eenheid van het universum, met het oog gericht op het futurum

en aan het einde
iets klein dat iets seinde
de kabouter met zijn potje goud
en vanaf dan werd het koud

de mijn ontginnen
vanbinnen,
het proces dat kon beginnen

infiltranten,
op zoek naar je diamanten,
als woekerplanten,
die zich fixeren,
die de muur van je huis ruïneren
De zon die scheen,
die plotseling verdween,
want ook de ramen hebben het begeven
we zullen het moeten doen met een nachtleven.


bakstenen en cement,
die 1 waren , in hun element,
Moet ik dit bezien als een geschenk,
dat alles valt  in een oogwenk?