Seconden lijken uren
Ik ben zeker,
Dit gaat een eeuwigheid duren.
Dagen en weken
De tijd heeft tijd om zich te wreken.
Ik tel de dagen af,
zet kruisjes op de kalender,
zap voor de 100ste keer naar een andere zender.
De tuin van eden,
die nu wordt vermeden
Nu in het heden
daarvoor een tuin van weleer
helaas groeien de bloemen niet meer.
De start van een wormgat
dat de liefde jat
in het nu zo koude hart
er is leegte zonder begeerte.
En ook de sterren worden opgegeten
want ik kan je niet vergeten.
Ronddwalend in gedachten
blijf ik op iets wachten.
Ik zie uit naar de terugkeer,
van de tuinen van weleer,
bloemen die hun kleur terug krijgen,
met het hoofd terug de lucht in stijgen,
naar de sterren die schitteren
die mijn ogen doen glitteren
Geen opmerkingen:
Een reactie posten